Oorsprong Ayurveda.
Ayurveda is de oudste medicinale wetenschap die ongeveer 5000 jaar geleden is ontstaan in de Oud-Indiase cultuur. Haar oorsprong is te vinden in de Veda’s, de vier Sanskrietteksten die als oudste getuigenissen van de Indiase literatuur gelden. Van hen wordt gezegd dat ze rechtstreeks van het hoogste wezen zelf (Brahma) zijn ontvangen. De god Brahma gaf de Veda’s door aan de Rishi’s (de oude heilige mannen van India), die van hem de wijsheden over de natuur, het menselijk lichaam en de mogelijkheden van genezing in meditatie konden ontvangen. De Veda’s werden in versvorm en als gezangen mondeling overgeleverd tot omstreeks 1500 voor Christus. Sindsdien is de schriftelijke overdracht begonnen. Alle Ayurveda-teksten zijn in het Sanskriet geschreven ten behoeve van het volk.
Invloeden van Ayurveda.
De wereldwijde verbreiding van de Ayurvedische wetenschap is grotendeels te danken aan Boeddhistische missionarissen. Zij droegen de Ayurvedische kennis en de Indiase cultuur uit tot ver over de Indiase grenzen. De toenmalig cultureel ontwikkelde staten (zoals het Romeinse Rijk, Griekenland en China) voelden zich sterk aangetrokken tot India, dat destijds het wetenschappelijk centrum van de wereld was. Dat heeft geleid tot verstrekkende invloeden van Ayurveda op vele oude gezondheidswetenschappen in andere culturen. Dit is terug te zien in bijvoorbeeld de parallellen tussen de Chinese acupuntuur en de acupressuur en de Ayurvedische marma-therapie.
In de moderne tijd is de invloed van Ayurveda met name sinds de jaren ‘70 in het Westen onmiskenbaar. In die tijd trokken Ayurvedische leraren naar het Westen en Amerika om hun kennis te verbreiden. Sinds die tijd – en met name tegenwoordig – is Ayurveda in deze gebieden blijven bloeien. Wellicht omdat de grondbeginselen van Ayurveda vrij eenvoudig toepasbaar zijn in het dagelijkse leven van ieder mens.
Maar Ayurveda heeft op haar beurt ook altijd interesse getoond in de Westerse allopathie. Momenteel wordt er nog volop wetenschappelijk onderzoek gedaan naar integratiemogelijkheden van de Ayurvedische kennis en de Westerse geneeskunde, maar ook naar wegen om de Ayurvedische kennis toe te kunnen passen op de modernere (Westerse) ziektebeelden.
Filosofie Ayurveda.
“Ayus” betekent leven en “veda” betekent kennis/wetenschap. Ayurveda is dus letterlijk de wetenschap van het leven en wordt ook wel de moeder van alle geneeskundige wetenschappen genoemd.
Aan de basis van haar filosofie staat dat ze de mensen bewust wil maken van hun leefstijl, hun dieet, lichamelijke oefeningen en mentale activiteiten, teneinde een perfecte balans in geest, lichaam en ziel te bereiken.
Voor Ayurveda zijn lichaam en geest een eenheid. Deze zijn niet los van elkaar te zien. Daarbij is gezondheid de voorwaarde om tot een hoger doel in het leven te komen en is het een deel van de (menselijke) natuur. Haar focus ligt dan ook niet op het behandelen van ziekte, maar op het behoud van gezondheid en beter nog: het versterken ervan. Ziekte duidt op een disharmonie met de eigen natuur en mag worden aangewend om de eigen kracht weer te versterken op alle niveaus: lichamelijk, emotioneel, mentaal en spiritueel. Zo kan ziekte onze zijnskracht versterken en kan als mogelijkheid dienen om te leren, te groeien en te leven volgens de beste (eigen) voorwaarden.
Ayurveda leren?
In Den Haag bevindt zich de hoofdlocatie van het Ayurvedische Gezondheidscentrum Nederland (AGN). In samenwerking met EISRA (European Institute for Scientific Research on Ayurevda) worden diverse opleidingen en curussen aangeboden.